Archiwa: ukraińcy - Dziennik Wałbrzych

W Wałbrzychu poświęcono krzyż pod nową cerkiew

Jacek Zych — Mon, 25 Sep 2023 05:00:03 +0000

Ceremonię poprowadził abp Jerzy, arcybiskup wrocławsko-szczeciński. Nie zabrakło innych przedstawicieli Kościoła, władz lokalnych, organizacji społecznych oraz kilkudziesięciu wiernych. Wśród nich zdecydowaną większość stanowili Ukraińcy. Poświęcono wodę wodę, były pamiątkowe zdjęcia i drobny poczęstunek. Na miejscu była nasza koleżanka z redakcji ukraińskiej dziennika, Anna Lakiza.

Dla prawosławnych w Wałbrzychu jest to ważne wydarzenie. Na nową cerkiew czekają od wielu lat. W mieście kościołów katolickich jest dużo, a parafianie parafii prawosławnej mają jedynie niewielki budynek przy ulicy. Adama Mickiewicza. Po uzyskaniu porozumienia z władzami miasta w sprawie przydziału gruntów i innych niuansów, wykonano pierwszy krok – położenie krzyża.

– Jest symbolem początku, nadziei, pomocy. Za nami trudna droga do zdobycia terenu pod budowę. Ale przed nami jeszcze więcej pracy. Od projektu, fundamentów do zakończenia budowy. Cieszymy się, że się dotrwaliśmy do tego momentu. Jestem wdzięczny wszystkim za wsparcie – mówi Mariusz Kiślak , proboszcz kościoła Wszystkich Świętych w Wałbrzychu.

Arcybiskup Jerzy jako pierwszy wręczył opatowi kopertę z darem pieniężnym na budowę. Jak sam zaznaczył – na dobry początek:

– Życzę księdzu Mariuszowi i parafianom Bożego błogosławieństwa pomyślnej kontynuacji tego dzieła. Oprócz możliwości finansowych najważniejsze jest gromadzenie ludzkich dusz wokół świątyni. Bo to jest główne źródło wiary. Miło, że dziś w Wałbrzychu zostaliśmy tak miło przyjęci. Szczególnie cieszę się, że widzę dzieci, których dusze dają nam światło, radość i wiarę w to, co najlepsze – powiedział arcybiskup.

Teren pod przyszłą cerkiew przekazała parafii prawosławnej gmina Wałbrzych. Świątynia ma stanąć na terenie po byłej ceglarni, pomiędzy parkingiem na ulicy Przemysłowej a „ślimakiem” na Sikorskiego.

Anna Lakiza,

Fot. Anna Lakyza / shchodennyk.pl

Artykuł W Wałbrzychu poświęcono krzyż pod nową cerkiew pochodzi z serwisu Dziennik Wałbrzych.

Przeżyła ostrzał Mariupola na Ukrainie. Dziś mieszka w Wałbrzychu i prowadzi… internetowy blog

Bartek Paulus — Sun, 09 May 2021 16:00:00 +0000

– Pamiętam ten dzień. To był straszny dzień. To było w styczniu. Całe moje życie przeleciało mi przed oczami – mówi Natalia Soltanovska, która jest gościem ukraińskiej edycji programu Studio Dziennik. Na cykl „Moja historia” zaprasza Irena Rerich, prezes Stowarzyszenia Ukraina-Wałbrzych.

Natalia Soltanovska była na Ukrainie… urzędnikiem. Wraz z rodziną musiała jednak wyjechać do Polski. Tu zaczynała jako pomoc kuchenna. Dziś pracuje w jednej z fabryk w Wałbrzychu i prowadzi… internetowego bloga.

W sieci Soltanovska opowiada o Wałbrzychu, życiu w mieście, podpowiada także rodakom, jak przyjechać do Polski i o czym trzeba pamiętać.

Artykuł Przeżyła ostrzał Mariupola na Ukrainie. Dziś mieszka w Wałbrzychu i prowadzi… internetowy blog pochodzi z serwisu Dziennik Wałbrzych.

Moja historia. Uznana skrzypaczka przyjechała do Polski, by jej syn miał najlepszych nauczycieli. W Studio Dziennik Olga Malyk

Bartek Paulus — Thu, 22 Apr 2021 16:00:10 +0000

Utalentowana ukraińska skrzypaczka. Zasłużona artystka Ukrainy. Solistka Akademickiej Orkiestry Symfonicznej Chmielnickiej Filharmonii Okręgowej. Uczestniczka symfonicznych i kameralnych koncertów jest gościem specjalnej edycji programu Studio Dziennik. Ze skrzypaczką rozmawia Irena Rerich.

Z różnymi orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi pani Olga objechała praktycznie cały świat. Odwiedziła trzydzieści krajów, między innymi Północną Amerykę, Koreę, Wielką Brytanię i wiele krajów w Europie. Pół roku temu przyjechała do Wałbrzycha. Dziś jest skrzypaczką Filharmonii Sudeckiej.

Irena Rerich: Pamiętasz, kiedy po raz pierwszy wyjechałaś za granicę? Jakie wrażenia?

Olga Malyk: Po raz pierwszy pojechałam za granicę, jako uczennica, ale prawdziwe doświadczenia zdobyłam, jako studentka filharmonii. Pojechałam do Belgii. To była moja pierwsza miłość. Pamiętam od początku do końca. Byłam bardzo zdziwiona gładkimi drogami. To był szok. Bruksela bardzo stara, ale fajna. Bardzo zadbana. To był kulturowy szok. Uczyłam się we Lwowie. To też bardzo fajne miasto, ale Bruksela to po prostu ideał.

IR: W czasie podróży nie brakowało niespodzianek. Co to było?

OM: Różne sytuacje. Na przykład mieliśmy tour z niemieckim impresario. Bardzo wielka orkiestra, chór, balet. Chór z Kijowa, a balet z Czech. Mieliśmy bardzo wielki występ, graliśmy Aidę i solistka potknęła się na bardzo wysokich schodach, i potknęła się. To było w czasie występu opery. Była bardzo długa przerwa. Śpiewać mogła. Nałożyli jej gips. Po tym nie mogła chodzić. Śpiewała zza kulis, a balerina udawała, że śpiewa. To było ciekawe.

Jeszcze była sytuacja, graliśmy w pałacu lodowym w Porto i było bardzo zimno. Zakładaliśmy kurtkę, palto, kto co miał. Było bardzo zimno, dlatego, że lód był pod nami. Zobaczyłam sufit i nie było szyb w oknach. Było po prostu wszystko otwarte. Bardzo wielkie okna, zima i brak szyb. Nie wiedziałam czy będę chora, czy nie. Czekaliśmy na pokaz ogni, bo był tam zaplanowany pokaz na świeżym powietrzu i czekaliśmy, żeby było nam cieplej.

Jeszcze była sytuacja, szybko opowiem o tym, to było w Arabskich Emiratach. Siedem dni mieliśmy korepetycje mieszkaliśmy w siedmiogwiazdkowym hotelu i w siódmym dniu musiał być koncert. W tym dniu padał deszcz. Okazało się, że przez czterdzieści lat tam nie padało, a w dniu, w którym był koncert była burza.

IR: Tourne za granicą daje możliwość rozwoju muzykowi i doświadczenia, ale Twoja rodzina zdecydowała się o przeprowadzce do Polski. Dlaczego?

OM: Zawsze marzyłam, żeby mieszkać w Polsce i tak wyszło. Starszy syn skończył szkołę muzyczną i musieliśmy zdecydować co wybrać. On gra na wiolonczeli i na Ukrainie był problem z dobrym nauczycielem, dobrą szkołą, żeby on otrzymał dobre wykształcenie muzyczne. Oprócz tego mój dziadek był Polakiem i wiem, że Polska ma bardzo dobrą szkołę muzyczną dla wiolonczeli. Mój znajomy pracuje w szkole muzycznej, jako nauczyciel, ma dobre doświadczenia i tak zdecydowaliśmy, że będzie syn uczył się w Polsce, akurat u tego znajomego. I nie żałuję, że tak wyszło.

IR: Co wiedziałaś o Wałbrzychu?

OM: Tylko, że tutaj jest Zamek Książ. To jest pierwsze o czym przeczytałam w Wikipedii, później zobaczyłam zamek na żywo, naprawdę jest fajny.

IR: Jaka atmosfera panuje w Filharmonii Sudeckiej, jakie masz stosunki z kolegami z pracy?

OM: Bardzo fajni ludzie. Wspaniali. Zawsze pomagają. Z uśmiechem zawsze chcą pomóc, pokazać. Mamy bardzo dobre stosunki. Czuję się tam jak w rodzinie, też uważam, że oni są też moją rodziną. Bardzo mi się podoba.

IR: Pani syn uczy się w szkole w Częstochowie, czy nie żałujesz, że on uczy się w Polsce?

OM: Nie żałuję, dlatego, że on jest bardzo zajęty, ma dużo różnych koncertów i konkursów. Jedna z uczennic gra na fortepianie i wspólnie z nią mój syn zajął drugie miejsca w międzynarodowym konkursie w Winnicy. Teraz szykują się do kolejnego konkursu. Widzę, że on rozwija się jako muzyk. On nie znał języka polskiego i teraz ma zajęcia dodatkowe z różnych przedmiotów. Cały czas się rozwija i to jest bardzo dobre.

IR: Jako nowy mieszkaniec Wałbrzycha, jakie masz problemy?

OM: Nie. Problemów dużych nie mam. Ze wszystkimi problemami pomagasz… mi Ty.

IR: Bardzo dziękuję.

OM: Bardzo mi pomagają wszyscy, z którymi pracuję, nauczyciel ze szkoły, gdzie uczy się syn też mi dużo pomaga. Jak mam jakieś pytania to zawsze mi ktoś pomaga.

IR: Co jest najgorsze w emigracji?

OM: Najgorsze jest to, że jestem teraz bez męża. Moim zdaniem, jak jest cała rodzina to jest łatwiej i moralnie, i psychicznie. Teraz czuję się gorzej, bo wszystkie problemy muszę załatwiać sama. Mój mąż jest teraz na Ukrainie, niestety nie ma możliwości przyjazdu do nas, ale ja bardzo bym tego chciała.

IR: Mamy nadzieję, że te marzenie spełnią się. Mamy nadzieję, że przyjedzie do Was, do swojej rodziny. Co chciałabyś powiedzieć rodzinie, przyjaciołom, znajomym z Ukrainy?

OM: Ja ich bardzo kocham, lubię wszystkich. Smutno bez Was. Chciałbym, aby na Ukrainie był spokój, żeby była możliwość, aby muzycy zostawali w swoim kraju, mieli możliwość rozwoju, żeby zajmowali się kulturą Ukrainy, żeby były takie możliwości, żeby było więcej pomocy ze strony tych osób, które mają na tę sytuację.

IR: Ale jako ukraiński muzyk, tutaj za granicą, też reprezentujesz Ukrainę.

OM: Tak. Moim zdaniem to jest patriotyzm, aby reprezentować swój kraj, swoją pracę, jak najlepiej, bo za tobą stoi twoja rodzina, twój kraj i wszyscy muszą wiedzieć, że Ukraina ma fajnych ludzi, fajnych muzyków.

Artykuł Moja historia. Uznana skrzypaczka przyjechała do Polski, by jej syn miał najlepszych nauczycieli. W Studio Dziennik Olga Malyk pochodzi z serwisu Dziennik Wałbrzych.

Wałbrzych. Ukraińsko-polska aleja przyjaźni. To tu w przyszłości stanie cerkiew

Bartek Paulus — Sun, 31 May 2020 11:14:24 +0000

Maseczki dla mieszkańców, zbiórka krwi i wypieki dla medyków oraz domów pomocy społecznej – tak wałbrzyska społeczność Ukraińców wspierała miasto w czasie epidemii. Symbole współpracy w trudnym czasie epidemii i przyjaźni polsko-ukraińskiej ma być lipowa aleja zasadzona w Śródmieściu. Drzewa pojawiły się na skraju działki, na której ma stanąć cerkiew.

– To takie specyficzne miejsce. Są tu dwie działki. Jedna to działka miejska, druga to działka przeznaczona na budowę cerkwi. Aleja łączy obie te działki – mówi Piotr Kwiatkowski, przewodniczący Rady Wspólnoty Samorządowej „Śródmieście”.

Nieopodal ulicy Przemysłowej zasadzono dwadzieścia lip.

– To jest symbol koleżeństwa ukraińskiego narodu z polskim. Ten teren, na którym jesteśmy, to teren cerkwi prawosławnej, która ma być w przyszłości wybudowana. Do cerkwi chodzą Ukraińcy i Polacy, to jest nasz wspólny teren – mówi Irena Rerich, przedstawiciel stowarzyszenia Ukraina-Wałbrzych.

Społeczność ukraińska w Wałbrzychu przed epidemią mogła liczyć nawet kilka tysięcy osób. Przyjechali tu za pracą. Wiele osób pracowało w zakładach Wałbrzyskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W czasie pandemii część jednak wróciła na Ukrainę. Ilu przyjedzie ponownie do Wałbrzycha, nie wiadomo.

Irena Rerich podkreśla jednak, że Ukraińcy w Wałbrzychu czują się dobre.

– To jest bardzo dobre miejsce do mieszkania. Kolegujemy się z Polakami i w pracy, i w życiu. Służby i urzędy zawsze nam pomagają. Czujemy się tu dobrze – mówi Rerich.

Lipy zasadzono przy działce na terenie, której w przyszłości ma stanąć cerkiew. O jej budowie mówi się już od kilku lat, plany pokrzyżował jednak stan gruntu, na którym ma stanąć świątynia.

– Musieliśmy się cofnąć krok do tyłu, dlatego, że działka, którą pozyskaliśmy jest obarczona w bardzo dużym procencie nasypami niekontrolowanymi. Przed wojną była tutaj cegielnia, a później ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy. Musimy przeprojektować cerkiew, przeanalizować jak to zrobić, żeby było bezpiecznie. Co wydłuża czas i koszty – mówi ksiądz Mariusz Kiślak z Prawosławnej Parafii Wszystkich Świętych.

Polsko-Ukraińska aleja lipowa. fot. Jacek Zych / Dziennik Wałbrzych

Artykuł Wałbrzych. Ukraińsko-polska aleja przyjaźni. To tu w przyszłości stanie cerkiew pochodzi z serwisu Dziennik Wałbrzych.

„My nie chcemy do Polski. My chcemy na Ukrainę”. Grupa Ukraińców utknęła na przejściu granicznym w Kudowie-Słone [FILM]

Bartek Paulus — Sun, 15 Mar 2020 19:57:37 +0000

Od północy na teren Polski nie mogą wjechać obcokrajowcy. W tym Ukraińcy, którzy z Czech próbują przez Kudowę wrócić do swojego kraju. Służby zawróciły już dziś autobusy, które jechały do Lwowa. W tej chwili na granicy stoi grupa kilkudziesięciu osób, która chciałaby przejechać przez Polskę.

Decyzja o zamknięciu granic związana jest z próbą zminimalizowania tempa zarażeń koronawirusem. Na Dolnym Śląsku granicę z Czechami można przekroczyć jedynie w Jakuszycach i Kudowie. Na tej drugiej utknęli Ukraińcy, którzy próbowali wrócić do kraju.

W tej chwili grupa kilkudziesięciu osób stoi przy barierkach blokujących wjazd do kraju.

– My nie chcemy do Polski. My chcemy na Ukrainę – krzyczą do polskich służb. Granicy strzeże kilkunastu policjantów.

Na granicy zebrało się około 40 Ukraińców. Na przejście skierowano dodatkowych policjantów z Kłodzka. Po Czeskiej stronie pojawili się także dodatkowi funkcjonariusze.

Do kraju zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Zdrowia mogą wjechać tylko Polacy i obcokrajowcy z kartą stałego pobytu, zezwoleniem na pracę lub małżonkowie i dzieci Polaków. Wszystkim na granicy jest mierzona temperatura. Wracający do kraju muszą także wypełnić karty lokalizacyjne, a po powrocie przejść dwutygodniową, obowiązkową kwarantannę domową.

Ograniczenia oznaczają, że obcokrajowcy nie mogą przez Polskę także przejechać.

Kontrole graniczne na przejściu Kudowa-Słone / Nachod. fot. Jacek Zych / Dziennik Wałbrzych

Artykuł „My nie chcemy do Polski. My chcemy na Ukrainę”. Grupa Ukraińców utknęła na przejściu granicznym w Kudowie-Słone [FILM] pochodzi z serwisu Dziennik Wałbrzych.